sobota, 26 lipca 2014

#Endomondo

Niedawno odkryłam stronę/aplikację, która ułatwia mi m.in. liczenie przebytych kilometrów. Niestety nie miałam jeszcze okazji w pełni z niej korzystać gdyż pogoda mi na to nie pozwala. Jak tylko się rozpogodzi - wskakuję w buty do biegania i w drogę!
Tak na marginesie: jaką polecacie muzykę do biegania? Piszcie w komentarzach ;)
Z powrotem zaczęłam ćwiczyć po kilkutygodniowej przerwie. Przygotowałam sobie serię ćwiczeń, głównie z Chodakowską. Postanowiłam tak na poważnie wziąć się za siebie, zacząć zdrowiej się odżywiać. Mam również zamiar wrócić do biegania, po ostatnim biegu ulicznym kompletnie sobie odpuściłam, co było dużym błędem, bo trudno będzie mi powrócić do kondycji... 
Zamierzam bardzo aktywnie spędzić najbliższy czas :)

A Wy jakie macie plany? Ćwiczycie/biegacie/jeździcie?

♫

środa, 23 lipca 2014

#Wołczyn


Tegoroczne spotkanie młodych w Wołczynie odbyło się pod hasłem "Żyj Nadzieją".
Szczerze mówiąc bardzo się wahałam, nie do końca chciałam jechać i po prostu mi się nie chciało. Nawet w dniu wyjazdu brakowało mi entuzjazmu. Jednak kiedy już dojechaliśmy na miejsce, rozbiłyśmy namiot i rozpoczęły się pierwsze 'atrakcje', zaczęło mi się podobać. Jedynie co, to przerażała mnie wizja spędzenia pięciu nocy w ciasnym namiocie i codzienne msze.
Stwierdziłam, że aby nie przynudzać opiszę ten wyjazd w kilku punktach.

1. Co i jak?
Czyli na czym to wszystko w ogóle polega.
Spotkania młodych w Wołczynie są organizowane już od ponad dwudziestu lat. Mają charakter religijny. Młodzież, która bierze w nich udział, spędza 5 dni na polu namiotowym. Przyjeżdżają ludzie z całej Polski. W ciągu tych pięciu dni przeprowadzane są różne konferencje (tematy na nich poruszane zależą od hasła spotkania), odbywają się koncerty jak i msze.
2. Jak było?
*Osobiście nie spodziewałam się niczego nadzwyczajnego, ale stwierdziłam, że nic nie szkodzi mi jechać i zobaczyć jak jest (każdemu niezdecydowanemu polecam!). Kiedy przyjechałyśmy po nieprzespanej nocy (jechaliśmy całą noc), zastanawialiśmy się jak przeżyjemy to pięć dni. Po rozbiciu namiotu poszłyśmy na 'taneczny poniedziałek', który polegał na tańcu w grupie, była m.in. belgijka i wiele innych rzeczy, których właściwie nie znałam. To była świetna okazja do poznania nowych ludzi. Wyszłyśmy stamtąd pełne dobrej energii i entuzjazmu. Później było tylko lepiej.
*Konferencje nie były ściśle związane z kościołem i z Bogiem, poruszały często problemy i tematy tabu. Były prowadzone bardzo luźno i w 'języku młodzieży', by trafić do większej grupy ludzi. W tym czasie leżałam na karimacie z zamkniętymi oczami i słuchałam, w ten sposób było mi się łatwiej skupić, na tym co ktoś miał do powiedzenia.
*Msze uświetniał chór, a kazania nie były drętwe, jak nigdy nie słuchałam kazań tak tam zawsze.
*Koncerty był trochę związane z tematyką religijną, ale pomimo tego można się było świetnie bawić.
Było reggae, rock/metal i inne, myślę, że każdy znalazłby coś dla siebie. Bawiłam się tam świetnie, tańczyliśmy pogo z klerykami, byłam całą podeptana.
*Oprócz konferencji, mszy i koncertów były również świadectwa.
Niektóre punkty programu kończył się dosyć późno (czasami koło 2 w nocy).
*Jeżeli chodzi o posiłki, prysznic i nocleg to nie było aż tak źle. Codziennie rano przywożono na pole namiotowe herbatę, wrzątek i świeże bułki, można było brać ile się chciało. Na obiad zawsze była jakaś zupa (z ziemniakami), wrzątek i herbata, a na kolację wrzątek i herbata. Jeżeli ktoś chciał zjeść coś sensownego to w czasie przeznaczonym na posiłek mógł wyjść do Biedronki, czy do innych sklepów (jest ich tam ok. 5), bądź wyskoczyć na pizzę.  Zawsze rano z kubkiem herbaty chodziłyśmy po serek do bułek.
*Co do kąpieli - w poniedziałek wykupywało się tzw. 'wejściówki', czy jak kto woli - bileciki na kąpiel. 4 zł za 10 min (co w praktyce wcale tak nie wyglądało). Z racji tego, że dziewczyn było dużo - myły się w szkole i w kontenerach. Nie udało nam się wykupić biletów na jeden dzień, ale umyłyśmy się w domu parafialnym. (Niektórzy chodzili myć się na basen, bo było taniej). Właściwie to nie jest tak, że jak nie kupisz to się nie umyjesz, możesz zawsze na samym końcu zapytać się zakonnicy, czy możesz się umyć, nie powinny odmówić. Mimo, że część wejściówek miałyśmy do gimnazjum to i tak czasem późnym wieczorem chodziłyśmy do kontenerów porozmawiać z zakonnicą, która stała tam na straży.
*Cisza nocna była elastyczna, raz koło 2, czasem o 23. Ostatniej nocy wszyscy na polu namiotowym bawili się do 3 w nocy.
*Spaliśmy na boisku przy szkole, które było strzeżone 24/h. Jeżeli zgubiłeś identyfikator - nie wchodziłeś, nawet jeżeli widzieli cię wcześniej jak wychodziłeś a rzucasz się w oczy.
*Nie martwcie się, można było naładować telefony, a na polu namiotowym było ponoć wifi. Ja stwierdziłam, że ten tydzień będzie dla mnie odpoczynkiem od mediów, nie ładowałam telefonu, nie korzystałam z internetu. Nawet o tym nie myślałam, nie było czasu na nudę, więc nie było też potrzeby zaglądania do internetu. Wiele osób latalo z telefonami i z tabletami, niektóre dziewczyny nawet z prostownicami. Ja stwierdziłam, że jadę pod namiot, mogą być surowe warunki, czasami mogę chodzić nieogarnięta, rozczochrana. Prostowanie włosów mieszkając pod namiotem to jedna z rzeczy, których nie rozumiem.
*Przez 4 dni były organizowane spotkania w niewielkich grupach. Polegało to na tym, że około 10 osób w tym samym wieku zostawało przydzielanych do animatora. Celem spotkań w grupach było nawiązanie nowych znajomości i dyskusja na temat konferencji. Tak na prawdę to rozmawiało się o wszystkim i o niczym.
Poznałam wielu świetnych ludzi i spotkałam starych znajomych, z którymi z racji odległości - rzadko się widuję. Podczas jednego z koncertów znalazłam się w grupie ludzi którzy byli związani smyczami od identyfikatorów, właściwie to komiczna sytuacja, było nas około 30 osób, później wszyscy się poznaliśmy.
*Panowała przyjemna atmosfera, bracia byli wyluzowani, można było z nimi normalnie porozmawiać, czasami zdarzało się, że walnęli jakiegoś suchara na kazaniu. Bawili się z nami na koncertach, grali, śpiewali, tańczyli. Całkowite przeciwieństwo zwykłych księży.
*Co do punktów programu... Nie we wszystkim trzeba było brać udział. Tzn to nie jest nigdzie uwzględnione, że istnieje taka możliwość, aczkolwiek w regulaminie był punkt odnośnie nieponoszenia odpowiedzialności za uczestników spotkania poza jego terenem. Więc wystarczyło schować identyfikator i po prostu wyjść. Wiele osób tak robiło jeżeli coś ich nie interesowało, niektórzy chodzili na basen. Nie każdy przyjechał tam za sprawą religii. Ja osobiście traktowałam to spotkanie jako wyjazd, z którego mogę coś wynieść i poznać wiele ludzi. Przy okazji świetnie się bawiłam.
*Koszty są niewielkie. Choć to zależy też od miejsca zamieszkania. Ja miałam ponad 300 km w jedną stronę - jakieś 6 godzin jazdy. Na szczęście mieliśmy zorganizowany transport, kosztowało nas to 30 zł w jedną i w drugą stronę. Niektórzy płacili po 200, a inni podróżowali na własną rękę z wieloma przesiadkami.
Koszt 'zakwaterowania' (w tym identyfikatora, notatnika, wyżywienia i prądu) to 50 zł, do tego dochodzi jakieś 20 zł na prysznice (w zależności od tego kto ile potrzebuje), liczyłam, że codziennie wydawałam ok. 10 zł na serki, lody, słodycze i tak dalej. Do tego można zakupić koszulki (ok. 25 zł) i inne pamiątki.
Zwykle składałyśmy się na jakieś płatki, mleko, dżem, ciastka czy picie, więc koszty się trochę rozchodziły. Właściwie nie ma co przywozić ze sobą tony jedzenia albo robić zapasów, bo w namiocie to po prostu nie wytrzyma. W porze obiadowej bałyśmy się nurkować w namiocie, bo było tak gorąco, że po chwili wychodziło się z niego mokrym.
Bez zbędnych ekscesów ten wyjazd kosztował mnie jakieś 130-150 zł, więc niewiele jak na 5 dni.
W ciągu tych pięciu dni zrobiłyśmy listę wskazówek na przyszły rok - co ze sobą zabrać, czego nie, kiedy lepiej się umyć i tak dalej.
*Kilka razy urywałyśmy się z mszy czy konferencji i chodziłyśmy po mieście, ciekawa alternatywa.
Odwiedziła nas telewizja i radio, ciekawiło ich nasze zdanie na temat spotkania i poruszanych tam kwestii. Zagadałyśmy się z dziennikarzem i odbiegliśmy od tematu, dyskutowaliśmy o feminizmie, aborcji i homoseksualistach... Niestety jeszcze nie wiem co z tego wyszło, miałam dostać mailem link...
*Całe spotkanie było nagrywane, zamówiłam płytę z całością, w internecie można zobaczyć dziesięciominutowe filmiki z każdego dnia. Są zrobione bardzo profesjonalnie, jeżeli ktoś byłby ciekawy to tu link: FILM Z PONIEDZIAŁKU .
Więcej informacji: http://wolczyn.kapucyni.pl/


Podsumowując - było świetnie. Jadę w przyszłym roku i serdecznie polecam!







poniedziałek, 14 lipca 2014

#Zmiany

Postanowiłam wprowadzić trochę zmian na blogu. 
Właściwie to diametralnych zmian, gdyż można powiedzieć, że zmieniłam tematykę bloga, nazwę, 'design'...
Moja obecność tutaj w ostatnim czasie była znikoma. Nie chcę porzucać całkowicie blogowania. Będę tutaj pisać o wszystkim, głównie o swoim życiu (nie martwcie się, nie będą to posty typu 'co jadłam na śniadanie'), będą również pojawiały się posty o tematyce fotografii. Na razie rzadko sięgam po aparat, więc nie mam konkretnych zdjęć, ale myślę, że kiedy wrócę - to się zmieni. Miałam w planach zakup obiektywu, kiedy go zakupię być może pojawią się czasem sesje. 
Pożyjemy zobaczymy :P
Mam nadzieję, że ktoś tutaj jeszcze jest i czasem zagląda na mojego bloga, miłego tygodnia ;)

niedziela, 13 lipca 2014

#Summer

Dzisiaj w nocy wyjeżdżam na tydzień pod namiot. Szczerze mówiąc to nie wiem jak ja to przeżyje, to będzie całkowite oderwanie od codzienności, pośród obcych ludzi. 
Jedziemy do Wołczyna w województwie opolskim. Od chyba dwudziestu lat są tam organizowane spotkania młodzieży, o charakterze religijnym. To może nie do końca moje klimaty, ale trzeba próbować nowych rzeczy, myślę, że będzie fajnie! W każdym razie to jakaś przygoda, trzeba próbować nowych rzeczy :)
Rzadko tu bywam, ale postaram się to naprawić, do zobaczenia!

A Wy jak spędzacie wakacje?

czwartek, 19 czerwca 2014

#Bednarek

Byłam na koncercie Kamila Bednarka, który występował na dniach Krosna. Od razu zaliczył sąsiednie miasto - Jasło. Nie jestem jego wielką fanką, ale lubię jego muzykę i cieszę się, że miałam okazję posłuchać go na żywo i porobić mu zdjęcia z bliska. Niestety nie zdążyłam sobie zrobić z nim zdjęcia, bo fani przeskoczyli przez barierki i ze względów bezpieczeństwa musiał szybciej odjechać.








wtorek, 6 maja 2014

#Kwiatkowski

Ostatniego dnia Imprezy Balonowej wystąpił Dawid Kwiatkowski, idol nastolatek. Mieszkańcy Krosna protestowali, chcieli innego wykonawcę, ale wyszło jak wyszło. 
Postaram się Wam przybliżyć przebieg koncertu i nakreślić jak to mniej więcej wyglądało z mojej perspektywy.
Podzielę się z Wami swoimi przemyśleniami na ten temat i kilkoma zdjęciami, które zrobiłam w trakcie koncertu i tymi znalezionymi w internecie.
Mając przepustkę, mogłam porobić zdjęcia z bliska jak i widzieć dokładnie co się dzieje. Nie sądziłam, że to tak wygląda. Byłam przerażona widząc rozpłakane fanki z popisanymi twarzami, plakatami i telefonami w dłoniach. 
Koncert miał się rozpocząć o 15, koło 14 tłumy fanek już czekały pod sceną. Piosenkarz przyjechał dopiero na 16.  Organizatorzy aby odwrócić uwagę rozdrażnionych fanek od ich nadjeżdżającego idola - kazali im wypatrywać go w niebie. To miało jakiś sens, w końcu byliśmy na lotnisku.
Na scenie lądowało wiele pluszowych misiów i kartek z numerami telefonów, które i tak po koncercie wylądowały w koszu razem z pozostawionymi przez fanki plakatami. 
W środku koncertu Dawid rzucał butelkami z wodą w publikę. Dziewczyny wyrywały je sobie z rąk.
W międzyczasie rozdawał też autografy. Na kartkach, plakatach, koszulkach czy plecakach rzuconych przez fanki. Robił to jednocześnie śpiewając. Swoją drogą też chciałabym mieć taką podzielność uwagi. 
Potem przybijał piątkę z fankami wychylającymi się zza barierek. Przypadkiem też się załapałam. 

Po koncercie zrobiłam sobie z nim zdjęcie jak właściwie z każdym innym obcym człowiekiem spotkanym na lotnisku. Jakaś dziewczyna wciskała mi torebkę i kazała sobie załatwić autograf. Spławiłam ją, ale jest mi jej trochę żal, kiedy przypominam sobie tę zapłakaną twarz.
Nigdy nie byłam jego fanką i spotkanie z nim nic nie zmieniło. Jedynie kilka gb więcej na dysku. 
No i wiem jak to wygląda, jak przeżywają to fanki, i wiem też, że to nie dla mnie. 
Jestem bardzo wdzięczna organizatorom, że miałam okazję uwiecznić kilka koncertów z bliska.
Pozdrawiam, Zebra :)

sobota, 3 maja 2014

#Enej

Aktualnie w Krośnie trwają Górskie Zawody Balonowe, którym towarzyszą liczne koncerty. W tym roku zawitały do nas większe 'gwiazdy' jak Zeus czy Enej. Z bardziej znanych wykonawców ma pojawić się jeszcze Dawid Kwiatkowski. 







Udało mi się wejść pod samą scenę i zrobić zdjęcia z bliska.Niestety miałam niewiele czasu, co poskutkowało tym, że połowa zdjęć nadaje się do kosza. Swoją drogą musiałam wyglądać dosyć zabawnie pchając się w stroju zebry pod samą scenę, wchodząc przy okazji w kadr wszystkim fotografom czatującym na dobre ujęcie.
A Wy jak spędziliście majówkę?

poniedziałek, 28 kwietnia 2014

#"Rozwój"

Fotografia jest i była moją pasją. Zajmuję się tym amatorsko, więc moje zdjęcia może nie są idealne. Ale staram się iść do przodu, zdobywać doświadczenia, uczyć się czegoś nowego. Nie mogę całe życie wmawiać sobie, że bycie amatorem usprawiedliwia kiepską twórczość.
Może jeszcze nie zaszłam daleko, ale przecież wszystko przede mną. Korzystam z nowych możliwości i powoli się rozwijam.






Ostatnio miałam wiele okazji do wypróbowania swoich umiejętności. Moje zdjęcia pojawiły się nawet na różnych stronach. Właściwie to może nic wielkiego, ale nie sądziłam, że kiedykolwiek wyjdę z 'focenia dla siebie' i będę robić zdjęcia dla kogoś. Swoją drogą to czasami duża odpowiedzialność, ale cieszę się, że miałam okazję tego doświadczyć. Można powiedzieć, że nawiązałam kilka 'stałych współprac' co jest dla mnie wielką motywacją do rozwoju w tej dziedzinie.

niedziela, 13 kwietnia 2014

#Pola Nadziei 2014

        Dziś odbył się 'finał' akcji "Pola Nadziei". Nasza szkoła rozdawała żonkile przed kościołem, a zebrane  pieniądze zostaną przekazane na hospicjum. Sądzę, że takie akcje są potrzebne. Nas to nic nie kosztuje, właściwie to sama przyjemność robić te kwiatki, a możemy dzięki temu komuś pomóc.
        Z tego co wiem to w wielu miastach odbywa się ta akcja, może wy też bierzecie w niej udział?

wtorek, 8 kwietnia 2014

#Pierwsze testy

    Zakupiłam niedawno pierścień odwrotnego mocowania. 
   Jako, że moja przygoda z fotografią dopiero się zaczyna 'na poważnie' - nie chcę inwestować od razu w jakieś drogie obiektywy. Chcę się najpierw pobawić tym co mam, poznać lepiej wszystkie funkcje aparatu, powoli iść do przodu :)
   Z braku czasu rzadko tu ostatnio zaglądałam, za co przepraszam (nie wiem czy ktokolwiek jeszcze tu zagląda, ale TAK, żyję).


      Kwiecień zapowiada się dosyć luźno i ciekawie, więc będzie wiele okazji żeby wziąć aparat do ręki i zrobić coś konkretnego,
dlatego też będę tu częściej zaglądać.
      Mam także zamiar popracować nad wyglądem bloga, bo nie zachwyca :P
Jak tam u Was? :)